Yerba Mate

Nazwa Yerba Mate według naukowców analizujących pochodzenie naparu została nadana przez jezuitów. Uzyskano ją z połączenia łacińskich wyrażeń - herba, co określa zioło oraz Mati, czyli tykwa. Tykwa konieczne jest do parzenia zioła. Indiańska nazwa tego naparu to caa. Wciąż Yerba Mate nie ma swojej nazwy wymyślonej przez Polaków, jaka byłaby zwyczajowo używana, jednak większość Polaków ma w pamięci nazwę Yerba Mate i takiej właśnie używa na nazwanie tego wyrobu. Yerba Mate swoją popularność zyskiwało już w XVII stuleciu, gdy na tereny dorzecza rozpowszechnionej rzeki Parany dotarli Jezuici. Misjonarze Jezuiccy widzieli lud i zauważyli, że ich ulubiona używką są zielone liście krzewu, które pojawiają tutaj niemal wszędzie, a nazwano go w późniejszym czasie ostrokrzewem paragwajskim. Misjonarze zaobserwowali również iż zdrowotny wpływ na organizm ma zażycie tych krzewów - łagodziło głód oraz zmniejszało zmęczenie. W co niektórych sytuacjach dostrzegalne było też jaśniejsze myślenie. Napar Yerba Mate rozpropagowany został m. in. na rejonach Europy, zwanej Starym Kontynentem. Dokonali tego Jezuici, którzy starali się „reklamować” Yerba Mate Właściwości jako opcję rezerwową dla herbaty, która dostarczana była z Azji. To właśnie z powodu hodowli krzewów niezbędny w sporządzeniu Yerba Mate zakon Jezuitów bardzo dobrze funkcjonował finansowo i przez cały okres wzmożonej popularności Yerba Mate nie mogli oni narzekać na brak środków do życia. Było to kluczowe źródło ich materialnej egzystencji.